2/9/16

Τις τελευταίες μερες, οι αγαπητές μου φίλες / φίλες της συντρόφου μου Μαρίνα, Τέσση και Γιάννα, μοιράζονται μαζί μας 59+1 "μυστικά" για τον εαυτό τους.
Μετα από τόσο καιρό / τόσα χρόνια που εχω να ανεβάσω ανάρτηση, αποφάσισα οτι αυτή η ιδέα είναι ότι πρέπει για την επιστροφή μου.
Ορίστε λοιπόν 59+1 πράγματα που (μάλλον/σίγουρα) δε γνωρίζετε για εμένα.
1. Γνώρισα τον έρωτα της ζωής μου όταν ήμουν 17 ετών και γίναμε ζευγάρι ενα χρόνο αργότερα. Τότε θεωρούσα πως το πολύ σε 6 μήνες θα τον εχω παρατήσει. Παρόλα αυτά σε λίγους μήνες κλείνουμε 15 χρόνια. / Κοιτα να δεις! Κι εγώ... Αλλά της έδινα μερικά χρόνια παραπάνω. Να τελειώσουμε το πανεπιστήμιο τουλάχιστον...
2.  Δε μου αρέσουν οι φούστες, δε βάφομαι και δε φοράω τακούνια. Δε μου αρέσουν τα γυναικεία περιοδικά ούτε να φτιάχνω τα μαλλιά μου. / Ουτε εμένα! Από γυναικεία περιοδικά, μόνο COSMO pocket στην ξαπλώστρα...
3. Μου αρέσει πολύ να με λούζουν και να μου φτιάχνουν τα νύχια / Μπα, με παίρνει ο ύπνος!
4. Όταν κάνω πεντικιούρ γαργαλιέμαι φριχτά. / Φαντάζομαι πως κι εγώ!
5. Έχασα τη μητέρα μου στα 18 μου / Και το είχε καταλάβει ότι ζαχάρωνα την κόρη της... και το ενέκρινε!
6. Λίγες μερες μετά το θάνατό της, άκουσα τη φωνή της να με φωνάζει. Οταν γύρισα και είδα τη θεία μου ήμουν έτοιμη να καταρρεύσω από θλίψη. / Πρέπει να είναι το μόνο που δεν ήξερα για σένα...
7. Ο μεγαλύτερος φόβος μου ειναι πως θα πεθάνω και δε θα προλάβω να δω την κόρη μου και το γιο μου να μεγαλώνουν / Κι εγώ... (μιας και πρόλαβες να προσθέσεις το γιό σου ύπουλη μανα!)
8. Βαριέμαι πάρα πολύ εύκολα. / Κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να μη βαριέται....
9. Από τα 5 μεχρι τα 16 μου πήγαινα κάθε χρόνο κατασκήνωση. Αν μπορούσα, θα πήγαινα ακόμα. / Με τίποτα!
10. Όταν ήμουν μικρή η μητέρα μου με κυνηγούσε για να φάω. Κατάπινα το φαγητό μου πίνοντας νερό. /  Όταν ήμουν μικρή η μητέρα μου με κυνηγούσε για να μη φάω.
11. Δεν τρώω ντομάτα (αυτό, εάν έχει μένει κανεις από τους παλιούς μπλόγκερς που με διαβάζει ακόμα, το έχω γράψει πολλές φορές). / Τρώω τα πάντα!
12. Μου άρεσε να διαβάζω. Και να μυριζω τα βιβλία. Πλέον το κάνει και η κόρη μου. / Και ο άντρας σου...
13. Είμαι διδάκτωρ χημικός μηχανικός αλλά εχω επιλέξει να ειμαι full time μαμά. /  Είμαι διδάκτωρ χημικός μηχανικός.
14. Μετά από ένα χρόνο στο Λονδίνο, πλέον ζω στο (τροπικό) Huddersfield./ Κοιτα να δεις! Κι εγώ...
15. Αγαπώ τις γάτες / Αγαπώ τις γάτες της
16. Δε ζωγραφίζω καθόλου καλά. / Ζωγραφίζω πολυ καλά
17. Δεν έχω, δυστυχώς, φαντασία. / Αχαλίνωτη...
18. Μικρή έγραφα ποιήματα. Μετά αποφάσισα ότι δε γράφω καλά και σταμάτησα. / Μικρός έγραφα σε τοίχους. Μετά οι φίλοι μου αποφάσισαν ότι μεγάλωσαν και δεν έβρισκα παρέα
19. Αγαπώ πολύ το μπλε σε όλες του τις αποχρώσεις. / Αγαπώ το μελιτζανί, το αρουρί και το αγουρομπανανί...
20. Αγαπώ τις μαργαρίτες, επειδή ήταν οι αγαπημένες της μητέρας μου και τα κυκλάμινα. / Αγαπάω κυρίως τα λουλούδια που τρώγονται...
21. Υπάρχουν μυρωδιές που με πλημμυρίζουν αναμνήσεις: Τα κόκκινα σαν αίμα τριαντάφυλλα της γιαγιάς μου, το κέικ με γιαούρτι που έψηνε η μητέρα μου, τα σαμπουάν "όχι πια δάκρυα". / Το καμμένο ξύλο, το υγρό γρασίδι, η μυρωδία της νύχτας στην άδεια Αθήνα το καλοκαίρι...
22. Τη μέρα που γεννήθηκα, η Αθήνα ήταν κατάλευκη από χιόνι. / Τη μέρα που γεννήθηκα ήταν Σάββατο! Χεχε...
23. Αγαπώ το χιόνι, τη θάλασσα, τη μυρωδιά της βροχής και του τζακιού. / Για αυτό ταιριάζουμε...
24. Ονειρεύομαι να ζήσω σε ένα σπίτι στη θάλασσα. Να ανοίγω το παράθυρο και να μυρίζω αλμύρα. / Ονειρεύομαι να ζήσω σε ένα σπίτι στην ύπαιθρο με ζωάκια και λιβάδια... Να ανοίγω το παράθυρο και να μυρίζω υγρό γρασίδι
25. Θηλάζω (ακόμα) την 3.5 ετών κόρη μου και τον 8 μηνών γιο μου. / Εμένα όχι! Ήπια στην Κυψέλη, που λεει και η κόρη μου!
26. Δεν έχω κάνει ποτέ, κανένα χειρουργείο. / Έκανα εγώ και για τους δυό μας!
27. Δεν ξέρω να οδηγώ. / Οδηγώ εγώ και για τους δυό μας!
28. Θέλω να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο. / Θέλω να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο μαζί σου...
29. Δεν είμαι καθόλου οργανωμένη. / Λες ψέματα...
30. Τον Ιούλιο του 2005, περπατούσα με τον τρελοτουρίστα στο Παλιό Λιμάνι των Σπετσών και φώναζα "πέρασα ρύθμιση!". / Εγώ είχα περάσει στην ώρα μου. Ήμουν καλός φοιτητής...
31. Έχω ελάχιστους φίλους, αλλά τους θεωρώ οικογένειά μου. / Έχω ελάχιστους πραγματικούς φίλους, αλλά τους θεωρώ οικογένειά μου.
32. Θα ήθελα κάποτε να γράψω ένα ή και περισσότερα παιδικά βιβλία. / Θα ήθελα κάποτε να γράψω μια περιπέτεια D&D για χαρακτήρες Level 8 με ήρωα το Milus...
33. Μου αρέσει πολύ η παραδοσιακή αλληλογραφία. / Αδιαφορώ για την παραδοσιακή αλληλογραφία...
34. Βαριέμαι να ψωνίζω μονη μου. / Τρελαίνομαι να ψωνίζω μαζί της, αν και πάντα παίρνουμε μόνο για μένα πράγματα!
35. Δε μου αρέσει να μιλάω στο τηλέφωνο με αγνώστους. / Tell me about it! Τι να κάνω τους παίρνω εγώ...
36. Μου παίρνει αρκετή ώρα να αισθανθώ άνετα και να αλληλεπιδρασω με ανθρώπους που δε γνωρίζω. Πριν χάσω τη μητέρα μου ήμουν το ακριβώς το αντίθετο. / Μπορώ να λέω πρόστυχα αστεία σε άνθρωπο που γνώρισα πριν απο 3 λεπτά..
37. Παρότι ξέρω να χορεύω, δε μου αρέσει να χορεύω μπροστά σε κόσμο. / Παρότι δεν ξέρω να χορεύω, δεν έχω πρόβλημα να χορεύω μπροστά σε κόσμο.
38. Στο γάμο μου φόραγα flat πέδιλα που αγόρασα σχεδόν τελευταία στιγμή και είχα βάψει τα νύχια μου λιλά. / Στο γάμο φόρεσα δύο μπλουζάκια, ένα που έγραφε "I do" και ένα "Oops, I did..."
39. Ο κουμπάρος μας φορούσε λιλά κοστούμι. / Κοιτα να δεις! Και στο δικό μου...
40. Στους γάμους των φίλων μας δακρύζω πάντα. / Ναι, ε; Δεν το είχα πρόσεξει...
41. Πριν λίγες μερες έγινα νονά. / Πριν λίγες μέρες έγινα ο άντρας της νονάς που προσέχει τα παιδιά!
42. Έχω ένα αδερφό. / Κοιτα να δεις! Κι εγώ...
43. Η γιαγιά μου με φώναζε Αθηνά, το όνομα της πεθεράς της. / Η γιαγιά μου ήταν νορμαλ!
44. Δεν εχω πάει ποτέ στο χωριό του πατέρα μου, στην Ήπειρο. / Δεν εχω πάει ποτέ στο χωριό του πεθερού μου, στην Ήπειρο.
45. Μου αρέσει πολύ το camping. / Κοιτα να δεις! Κι εμένα!
46. Τον τελευταίο καιρό νιώθω πως δεν τα παω καλά με το μεγάλωμα των παιδιών μου/ Τον τελευταίο καιρό νιώθω πως έχει αρχίσει να κουράζεται πάρα πολυ...
47. Θέλω να αρχίσω τρέξιμο, αλλά δεν έχω ούτε χρόνο ούτε αντοχή. /  Έχω αρχίσει τρέξιμο...
48. Όταν ήμουν μικρή έκανα ενόργανη και το όργανό μου ήταν η δοκός ισορροπίας. Τα παράτησα όταν τέθηκε η προοπτική εντατικών προπονήσεων (δεν ήμουν και κανένα τεράστιο ταλέντο). / Όταν ήμουν μικρός έκανα πως έπαιζα ποδόσφαιρό. 
49. Πάντα ήθελα να γίνω γιατρός. Δεν έγινα. Όταν βγήκαν οι βάσεις έκλαιγα και η μητέρα μου γελούσε. / Πάντα ήθελα να ασχοληθώ με τη χημεία. Οταν βγήκαν οι βάσεις έπινα καφέ με τον κουμπαρο στα Πατήσια...
50. Πέρασα στην τελευταία μου, 16η, επιλογή. / Πέρασα στην 1η μου επιλογή...
51. Θα ήθελα άλλο ένα παιδί. Ή και δύο. / Δύο αποκλείεται...
52. Κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ λεω στα παιδιά μου πως τα αγαπώ. Κάθε βράδυ. / Κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ, ελπίζω πως τα παιδιά μου κοιμούνται! Πριν κοιμηθούν τους λέω καληνύχτα!
53. Έχω μπλε μάτια. / Δεν της την έπεσα λέγοντας της ότι έχει ωραία μάτια!
54. Έμαθα να ανοίγω φύλο για πίτα στο δημοτικό. / Έμαθα να ανοίγω φύλο από κάποια που έμαθε να ανοίγει φύλο για πίτα στο δημοτικό.
55. Έχω κάρτα δωρητή οργάνων. Να βγάλετε κι εσείς. / Η ιδέα με τρομάζει...
56. Έχω φορέσει σιδεράκια αλλά τα δόντια μου είναι στραβά. / Νομίζω ότι αυτό ισχύει για όλους και είναι μια μεγάλη αλήθεια! Συντονίζομαστε όλοι Δευτέρα βράδυ!
57. Λατρεύω τη σοκολάτα και τα σύκα. / Λατρευω salted caramel!
58. Έχω 7 τρύπες στα αφτιά μου. / Έχω υποσχεθεί να πάρω 7 σκουλαρίκια εδώ και 10 χρόνια. Θα τα πάρω κάποια στιγμή...
59. Θέλω να κάνω τατουάζ. / Κι εγώ αλλά φοβάμαι


+1. Έγραψα αυτή την ανάρτηση θηλάζοντας το μικρό μου για ύπνο και δυσκολεύτηκα πολύ να βρω το +1. / Έγραψα αυτή την ανάρτηση στο Lunch break και θα μπορούσα να γράψω άλλα τόσα...


Τελικά δεν ήταν και πολύ δύσκολο να βρω 60 πράγματα για εμένα. Την επόμενη φορά θα το δυσκολέψω: 60 εκνευριστικές μου συνήθειες, 60 γκάφες, 60 αγαπημένα βιβλία, τραγούδια, ταινίες, 60 αγαπημένες συνήθειες κλπ. Χαμός θα γίνει! / Καλα κι εσύ χαμός... Ίσως ξαναγράψω κάτι μόλις αρχίσει το εξάμηνο και χαλαρώσουμε!

Τρελοτουρίστρια / Τρελοτουρίστας

11/6/16

Posted on 11/6/16 | 1 comment

Άουτς!


"Ένας σκατζόχοιρος έφτιαξε τη φωλιά του για το χειμώνα κάτω από τη μηλιά, όταν...
Άουτς!
...ένα ζουμερό κόκκινο μήλο έπεσε πάνω του. Πώς θα χωρέσει τώρα στη φωλιά του;"

Ένα μικρό, αστείο βιβλιαράκι των εκδόσεων Παπαδόπουλος το οποίο παρότι απευθύνεται σε ηλικίες 3+, εμείς αγοράσαμε τρεις μήνες πριν τα δευτερα γενέθλια της μικρής μας και το έχουμε καταευχαριστηθεί! Ιδίως οταν το διαβάζουμε με αστείες φωνές το κορίτσι μας ξεκαρδίζεται!
Αντίστοιχα όμορφη με την ιστορία είναι και η εικονογράφηση!

Του αξίζει οπωσδήποτε μία θέση στη βιβλιοθήκη σας!

25/5/16

Μην αφήνετε τον τίτλο της ανάρτησης να σας παραπλανά...
Πέρασαν κιόλας πέντε μήνες (και τέσσερις μέρες) από τη γέννηση του μικρούλη μας. Το μικρό μας αγόρι, που αγαπήσαμε από την πρώτη στιγμή, που δεν ήταν παρά μια γραμμή σε ένα τεστ εγκυμοσύνης, έφερε τα πάνω κάτω στην οικογένειά μας. Έριξε μια δυνατή κλωτσιά και γκρέμισε όλες τις ισορροπίες. Ή μάλλον όχι κλωτσιά, ένα δυνατό κλάμα...
Αν είστε ακόμα εδώ και περιμένετε να σας πω πόσο τυχερή νιώθω που αυτό το αγόρι είναι στη ζωή μας και πώς δε θα άλλαζα ούτε στιγμή των τελευταίων πέντε μηνών, καλύτερα να διαβάσετε κάτι άλλο. Γιατί, παρότι είμαι στα αλήθεια απίστευτα τυχερή που αυτο το πλάσμα με έκανε μητέρα για δεύτερη φορά και δε μπορώ να βρω τις λέξεις να περιγράψω πόσο το αγαπώ, θα άλλαζα πολλές στιγμές των τελευταίων πέντε μηνών.
Θα άλλαζα πολλές στιγμές... Θα άλλαζα τα ουρλιαχτά του μικρού που πονούσε λόγω παλινδρόμησης και μέχρι να καθαρίσει ο οργανισμός μας από γαλακτοκομικά και σόγια (κάνω αποχή 4 μήνες σχεδόν) υπέφερε. Θα άλλαζα όλα αυτές τις δύσκολες νύχτες όχι επειδή έμενα και μένω άυπνη, αλλά επειδή με παίρνει ο ύπνος καθιστή και πονάει όλο μου το σώμα. Θα άλλαζα τον πανικό που με πιάνει (ευτυχώς σε συνεχώς ελαττούμενη ένταση) κάθε πρωί που πρέπει να ντύσω-ταΐσω και τα δύο ταυτόχρονα και κάθε φορά που ετοιμαζόμαστε να πάμε βόλτα. Θα άλλαζα την απέχθεια που έχουν τα παιδιά μου για τον υπνο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Θα άλλαζα τις στιγμές που το κοριτσάκι μου αισθάνεται (δικαίως) παραμελημένο καθώς (και) το αγοράκι μου μεγαλώνει στην αγκαλιά μου. Θα άλλαζα τις στιγμές που δε μπορώ να ανταποκριθώ στιγμιαία στο κλάμα του όπως έκανα με τη μικρή μου, και τα μάτια του γεμίζουν δάκρυα και το βλέμμα του παράπονο.
Θα άλλαζα τις στιγμές που ενώ θηλάζει η κόρη μου αντί να τη χαϊδεύω δε βλέπω την ώρα να τελειώσει και να κοιμηθεί για να ηρεμήσω... (Ναι θηλάζω ακόμα την τρίχρονη κόρη μου και φυσικά τον πέντε μηνών γιο μου. Κάνω tandem και γουστάρω...συνήθως!)
Θα άλλαζα τις στιγμές που με κυριεύουν η κούραση, τα νεύρα και ο θυμός, θα γινόμουν πάλι η ζεν μητέρα που ήμουν πριν, που δε φώναζε ποτέ, που έλυνε τα πάντα με την κουβέντα. Αυτό είναι το χειρότερο από όλα, έχω βάλει στη ζωή μας τον εκνευρισμό και τις φωνές, έχω πέσει σε ένα κύκλο ηλιθιότητας από τον οποίο δεν ξερω πώς να βγω. Ξέρω τι κάνω λάθος, ξέρω τι πρέπει να κάνω αλλά δε βρίσκω τον τρόπο να το κάνω.
Και θα άλλαζα και όλες αυτές τις στιγμές που ένιωσα την ανάγκη να κάνω κάτι για τον εαυτό μου και με αγνόησα γιατί ένιωσα τύψεις, θα σταματούσα να έρχομαι τελευταία στη σειρά των προτεραιοτήτων μου...
Σας στο είπα. Γι αυτή την ανάρτηση θα κατέβω από τα σύννεφα...

9/5/16

Τη θυμάστε τη Φωτογραφική μου ιδέα;
Πρέπει να σας εξομολογηθώ ότι δεν ήμουν ιδιαιτέρως συνεπής! Ω ναι, δεν ήμουν συνεπής στη δική μου ιδέα! Αντιμετώπισα "προβλήματα", γι αυτό! Τι προβλήματα; Σοβαρά και ανυπέρβλητα!
Είχα πει πως μια φορά την εβδομάδα, θα φωτογράφιζα τη θέα του σαλονιού μας! Ξεκίνησα, γεμάτη ενθουσιασμό και κατάφερα να βγάλω μόλις τέσσερις φωτογραφίες!
Ένα από τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν, είναι πως άλλαξα γνώμη και αποφάσισα να συνεχίσω την πρόκληση με άλλες φωτογραφίες. Έτσι φωτογράφισα τη θέα από το παιδικό δωμάτιο άλλες τέσσερις φορές...

...και τελικά η θέα που με κέρδισε ήταν αυτή του υπνοδωματίου μας. Έβγαλα έντεκα φωτογραφίες, μία για κάθε εβδομάδα!

Και τότε ήταν που παρουσιάστηκε το πραγματικό πρόβλημα! Μια ακόμη αλλαγή είναι επιβεβλημένη! Κι αυτό όχι επειδή άλλαξα πάλι γνώμη, αλλά επειδή αλλάξαμε σπίτι! Και πόλη!
Να λοιπόν, η πρώτη, από τη νέα σειρά φωτογραφιών! Ο κήπος μας!!


11/4/16

Ακόμα μία ανάρτηση για το βιβλιοφάγο! Βιβλία που διαβάστηκαν μέσα στο 2015, έτσι, χωρίς σχόλια!



"Το παράξενο βιβλιοπωλείο του κυρίου Πενάμπρα" (Robin Sloan, Εκδόσεις Κλειδάριθμος): "...Τέντωσα το λαιμό μου προς τα πίσω (γιατί στα βιβλιοπωλεία αναγκάζεσαι πάντα να κάνεις άβολες κινήσεις με τον λαιμό σου;) και τα ράφια έσβηναν απαλά μες στις σκιές, έτσι που σκεφτόσουν ότι μπορεί και να μην είχαν τελειωμό..."

"Το ζουμί του πετεινού" (Γιάννης Μακριδάκης, Εκδόσεις Εστία): "...Τα τελευταία είκοσι χρόνια και βάλε ο Παναγής τα 'χε ζήσει καταγής. Μες στο μούρκι του παππού του στον Λειμώνα, μια κοιλάδα εύφορη, στο ξεψύχισμα του ποταμού, δίπλα στη θάλασσα, μακριά απ' τον κόσμο..."

"Πλάσματα μιας μέρας και άλλες ιστορίες ψυχοθεραπείας" (Irvin Yalom, Εκδόσεις Άγρα): "...Δε θα έδιωχνα ποτέ μου έναν συγγραφέα. Όσο για την αδυναμία του να γράψει, επειδή νιώθω πολύ τυχερός που εμένα ποτέ δε μ' έχει επισκεφτεί ένα τέτοιο πράγμα, ήμουν πολύ πρόθυμος να τον βοηθήσω να την αντιμετωπίσει..."

"Παρίσι Μπλουζ" (Maurice Attia, Εκδόσεις Πόλις): "...Μέχρι τα τέλη του 1968, είχα ανακαλύψει το Παρίσι γειτονιά προς γειτονιά, σινεμά προς σινεμά,για να καταλάβω το προφανές: ετούτη η πόλη ήταν εξίσου ωραία και απαιτητική..."

"Ο έρωτας και η ειρωνία. Τέσσερις ιστορίες" (Ντάριο Φο, Εκδόσεις Καστανιώτη): "...Με λίγα λόγια, ο θείος μούφόρτωνε εκείνον τον γύψινο ευαγγελιστή ως καθηγητή. Είκοσι οχτώ ώρες την εβδομάδα με έναν πληκτικό θεολόγο που έμοιαζε να έχει βγει από τοιχογραφία..."

"Η αναλφάβητη που ήξερε να μετράει" (Γιούνας Γιούνασον, Εκδόσεις Ψυχογιός): "...Ο γλίτσας λεγόταν Τάμπο και ήταν σχεδόν φαφούτης. Πονούσε πολύ στο μρό και δεν είχε διάθεση για κουβέντα με εκείνο το κορίτσι-αγρίμι. Βέβαια, ήταν η πρώτη φορά από τότε που είχε έρθει στο Σοβέτο που κάποιος εκδήλωνε ενδιαφέρον για τα βιβλία του..."

"Γραμματική της φαντασίας. Εισαγωγή στην τέχνη να επινοείς ιστορίες" (Τζάνι Ροντάρι, Εκδόσεις Μεταίχμιο): "...Στα νηπιαγωγεία του Ρέτζο Εμίλια γεννήθηκε, χρόνια τώρα, το "παιχνίδι του τραγουδιστή ιστοριών". Τα παιδιά, με τη σειρά, ανεβαίνουν σε μια έδρα, σαν ένα είδος βάθρου, και διηγούνται στους συμμαθητές τους, που κάθονται στο πάτωμα, μια ιστορία δικής τους επινόησης..."

7/4/16

Από την τελευταία φορά που σας έδειξα την πρώτη, όχι και τόσο επιτυχημένη απόπειρά μου να πλέξω ενα κασκόλ για τη μικρή μου, έτρεξε πολύ νερό στο αυλάκι (ούτε κατά διάνοια, χαχα) και έπλεξα διάφορα πράγματα, πολύ μικρά, μικρά και μεγαλύτερα τα οποία ενώ ανέβαζα στο instagram και στο ravelry, διαπίστωσα ότι δεν τα είχα βάλει εδώ!
Έπλεξα λοιπόν διάφορα πράγματα:
κασκόλ για τις ανιψιές μου, σκουφάκια για τα τρελοτουριστάκια μου και το κοριτσάκι αγαπημένων μας φίλων που θα βαφτίσουμε το καλοκαίρι
δυο σκουφάκια για για το BigKnit και ένα μικρό σκουφάκι Άι Βασίλη για το μαϊμουδάκι ενός μικρού μαϊμουδιού
καλτσάκια και δεντράκια για διάφορες χριστουγεννιάτικες ανταλλαγές αλλά και για το δέντρο μας και το πρώτο advent calendar μας!

Δυστυχώς τους τελευταίους μήνες δεν έχω καταφέρει να πλέξω τίποτα, αφού κουτουλούσα από τη νύστα κυριολεκτικά! Καθώς όμως έχουμε ήδη μπει σε ένα ρυθμό και η καθημερινότητά μας έχει πια ισορροπήσει, ευελπίστώ ότι σύντομα θα ξαναπιάσω τις βελόνες μου!
Ως τότε, καμαρώνω αυτά που έχω ήδη φτιάξει και περισσότερο από όλα τα σκουφάκια που ζεσταίνουν τα μανάρια μου!


1/4/16

Τώρα που αρχίζει να ζεσταίνει ο καιρός, τι θα λέγατε για μια επίσκεψη στη λίμνη της Αθήνας;
Μόλις 35 χιλιόμετρα από το κέντρο, στο βουνό της Πάρνηθας, προσφέρεται για μια βόλτα στην εξοχή, με ή χωρίς παιδιά και γιατί όχι και για ένα πικ νικ!

Αν θέλετε κι άλλα για να πειστείτε μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό άρθρο στο BlogTravels.
adding pinterest script Pin on Pinterest 3. Changing the Position of the Pin it! button The cool thing about this code is that you have some freedom over where the Pinterest button for Blogger will go over the image. Take a look at the code that you just copied and pasted into the HTML for the word 'center'.